De wetenschap ontdekt niet alleen de realiteit, maar creëert haar ook. Een voorbeeld van dat laatste is de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), een systeem waarmee door overwegend Amerikaanse psychiaters een bepaalde ordening aangebracht is in soorten van psychische problematiek met daar steeds het woord ‘stoornis’ aangeplakt. Dit had evengoed een heel… Lees verder »
Geheel in lijn met de hedendaagse mode, ga ik in dit blog met de figuurlijke billen bloot. Ik lijd aan dystopografie. Zo, dat is er uit. Op de gang Het is voor mij zeer moeilijk te onthouden waar landen, steden, dorpen, regio’s, rivieren, zeeën, bergen enzovoort topografisch liggen. Dat heeft veel lijden veroorzaakt. Vroeger op… Lees verder »
Op de universiteit kun je in veel vakgebieden alleen carrière maken met het publiceren van Engelstalige artikelen in vooraanstaande internationale tijdschriften. Nederlandse boeken, artikelen en blogs voor het bredere publiek krijgen minder waardering en hebben meer de status van ‘leuk als je het er bij doet’. Iets dergelijks geldt ook voor lezingen: als je die… Lees verder »
In mijn jongere jaren vermaakte ik me graag in het kroegleven van Groningen. We hadden destijds nog vrouwencafé de Koningin, waar ik met een toenmalige vriendin wel kwam. Er was daar een vrouw, tenminste ik neem aan dat ze zich als vrouw identificeerde aangezien we ons in een vrouwencafé bevonden, die uiterlijk zowel in… Lees verder »
Geef je ouders maar weer de schuld was een programma dat in de jaren 80 op televisie was en waar wij thuis met het gezin graag naar keken. Als ik weer eens probeerde mijn ouders onterecht de schuld te geven van iets wat mijn eigen verantwoordelijkheid was riep m’n vader: “Welja, geef je ouders maar… Lees verder »
“Zon en maan kinderen. Of gekleurde stickers op tafels van leerlingen die hun niveau aangeven. Alsof kinderen niet doorhebben dat maan als minder wordt gezien dan zon en geel als minder dan blauw. Wij konden ons samen flink opwinden over praktijken die in het basisonderwijs heel gewoon zijn. ‘De absurditeit van het normale’ noem ik… Lees verder »
Ken je dat, dat je een boek in één ruk uitleest en de volgende dag nekkramp hebt van het knikken? Het overkwam mij bij ‘De ongewone reisgids voor het gewone leven’ van Astrid Greven*. Dit boek is één groot pleidooi voor pure pedagogiek in de omgang met kinderen en jongeren bij wie het opgroeien om… Lees verder »
Begin deze maand verscheen een fraai opgezette cohort studie waaruit bleek dat bijna 40% van de 213 peuters die geclassificeerd waren met een autisme spectrum stoornis (ASS), op 5-7 jarige leeftijd niet meer aan de criteria voor ASS voldeed. “Herstel” van “autisme” hing niet samen met de intensiteit van de ontvangen behandeling (meestal de veel… Lees verder »
