De wetenschap ontdekt niet alleen de realiteit, maar creëert haar ook. Een voorbeeld van dat laatste is de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), een systeem waarmee door overwegend Amerikaanse psychiaters een bepaalde ordening aangebracht is in soorten van psychische problematiek met daar steeds het woord ‘stoornis’ aangeplakt. Dit had evengoed een heel… Lees verder »
Stel je een kind voor dat uit huis wordt geplaatst. Er is veel gebeurd: zorgen, gesprekken, misschien jaren van hulpverlening. Uiteindelijk wordt besloten: hier kan het niet veilig verder. Dat besluit wordt genomen “in het belang van het kind”. Maar wie toetst dat belang? En wie blijft het bewaken? Volgens het Internationaal Verdrag inzake de… Lees verder »
‘Ik probeer me te herinneren waar we zaten: mijn moeder, de twee meesters en ik. Zaten de meesters en ik op een bank, ik tussen hen in, en zat mijn moeder op een stoel tegenover ons? (…) Ik mocht kiezen. Wilde ik een tijdje wonen bij de meester die ik nu had of bij de… Lees verder »
Met kleuters van vijf is goed over boeken te praten. Vivian Gussin Paley (1929-2019) heeft het overtuigend laten zien. Deze Amerikaanse juf en psycholoog schreef een reeks boeken, elk boek over een jaar in een peuter- of kleutergroep – inspirerend voor mijn boek over ontluikende geletterdheid van nul tot zes, Wat jonge kinderen echte lezers… Lees verder »
Aanleiding: De Afhaalchinees & Adoptiepijn De documentaires De Afhaalchinees (BNNVARA, 2023–2024) en Adoptiepijn (NPO 2Doc, 2025) geven een rauw en eerlijk inkijkje in het leven van interlandelijk geadopteerden. In het tweede deel van De Afhaalchinees – Thuisbezorgd – zien we volwassen geadopteerden terugkeren naar hun land van herkomst, op zoek naar wortels die ooit zijn… Lees verder »
In mijn jongere jaren vermaakte ik me graag in het kroegleven van Groningen. We hadden destijds nog vrouwencafé de Koningin, waar ik met een toenmalige vriendin wel kwam. Er was daar een vrouw, tenminste ik neem aan dat ze zich als vrouw identificeerde aangezien we ons in een vrouwencafé bevonden, die uiterlijk zowel in… Lees verder »
Onlangs mocht ik een minicollege geven op de Bachelor Open dag van de RUG, bestemd voor VWO-5 en -6 scholieren. ‘Zij komen vaak met een of meer ouders’, liet de organisatie weten, want inderdaad: de (toekomstige) student van nu neemt zijn of haar ouders mee naar de voorlichtingsdagen. Dat levert altijd een vermakelijk beeld op…. Lees verder »
Laat ik ermee beginnen dat ik een enorme fan van Sinterklaas ben: ik houd van dit feest met gedichten, surprises, (zelfgemaakte) geschenken die we bij ons thuis uitpakken rond het haardvuur. De weken eraan voorafgaand is er veel voorpret met het Sinterklaasjournaal, liedjes, schoenen zetten, lootjes trekken, geheimpjes voor elkaar en wat dies meer zij…. Lees verder »
Geef je ouders maar weer de schuld was een programma dat in de jaren 80 op televisie was en waar wij thuis met het gezin graag naar keken. Als ik weer eens probeerde mijn ouders onterecht de schuld te geven van iets wat mijn eigen verantwoordelijkheid was riep m’n vader: “Welja, geef je ouders maar… Lees verder »
Afgelopen week was er een rel in Engeland. Op twitter pochte een moeder trots dat haar 15-jarige zoon, samen met een 16-jarige vriend, was gaan interrailen door Europa. Het was genoeg reden voor het Londense maatschappelijk werk om deze “verwaarlozende moeder” op te bellen voor een stevig gesprek. De jongens hadden immers het Sodom… Lees verder »
